pruh.punt.nl
Waar ik al die tijd geweest ben...
Ik ben hier al eventjes niet meer geweest. Misschien was je in de veronderstelling dat ik met Air bezig was, maar nee. Gelukkig heb ik een geweldig team dat ondertussen doorwerkt.
 
 
Al tijdens de tweede schoolweek merkte ik dat ik mijn draai niet kon vinden. Alles kostte moeite, mijn hele week ging weer alleen maar om mijn werk. In het weekend uitrusten, eventjes naar de markt en verder op de bank met een film. Door de weeks uitslapen en na het lesgeven een tukje doen. Allemaal alleen maar om die 16 uur die ik lesgeef vol te houden.
 
" En toen begon het pas echt"
 
Ik merkte dat ik minder en minder deed op mijn werk en in mijn eigen tijd. Als mijn astma opspeelt heb ik dat vaker en het kan een hele tijd duren. Na weken vermoeidheid, achter mezelf aanlopen, spierpijn, kraken en sporten, zoutwater en stomen, rusten en de spanning van een dichtgeknepen keel besloot ik dat het genoeg was en ging ik naar de huisarts. Ik kreeg prednison en antibiotica naast mijn reguliere medicijnen. En toen begon het pas echt. De vorige keer dat ik prednison kreeg  ging ik enthousiast rondjes om mijn huis rennen, maar dit keer werd ik er niet zo vrolijk van. Ik kreeg wel gelijk lucht.


 
"Je wilt gewoon niet gaan slapen als je
keel dichtknijpt "

‘s Avonds was ik nogal onrustig, mijn longen en hart leken rondjes te racen. De volgende ochtend werd ik helemaal gelukkig wakker, uitgerust ook. Maar toen had ik mijn antibiotica nog niet genomen. Dat deed ik vlak na het ontbijt en de man met de hamer kam meteen. Sindsdien heb ik een hele lijst aan ellende gehad. Als ik gegeten heb krijg ik het benauwd, waarschijnlijk omdat mijn buik zo vol zit door al het vocht dat ik vasthoudt.

Omdat ademhalen zoveel moeite kost gaan mijn hulp ademhalingsspieren pijn en doen en verkrampen omdat ze zo hard moeten werken. Met als resultaat dat alles, van enkel tot hoofd pijn doet. Hoofdpijn, rugpijn, mijn billen, armen, aangezichts spieren, alles.Vooral als ik op de bank lig gaan mijn nekspieren zo spannen dat mijn keel een beetje dichtgaat. Hoe later op de dag, hoe meer ie knijpt. Behalve dat het naar voelt vind ik het ook wel een beetje eng. Je wilt gewoon niet gaan slapen als je keel dichtknijpt, vooral als je tijdens je valslaap even stopt met ademen en van je eigen luchthappen, met sound effects, wakker wordt.
 
"opgesloten in je eigen lichaam' 
 
 
Wat altijd helpt: cola drinken tegen benauwdheid,  slapen tegen een paars en gloeiend hoofd en geheugenverlies en douchen voor lucht en tegen spierpijn. Maar al deze middeltjes deden gewoonweg niks!
 
Maandag heb ik acupunctuur gehad en gisteren heb ik onder begeleiding van mijn fysio een soort van gefitnessed, sindsdien zit alles ietsje losser, waardoor ik makkelijker in slaap kom, maar mn spieren blijven pijn doen. Mijn spieren zijn  anderzijds heel slap, ik verlies snel mijn evenwicht.
 
Als mijn astma opspeelt of ik dit soort medicijnen slik is mijn hoofd paars en gloeiend, maar mijn handen zijn ijskoud en niets kan dat veranderen. Het lijkt op wat mensen met griep hebben, alleen heb ik het al snel, als ik me teveel heb ingespannen bijvoorbeeld.
 
"rosbief op de keukenmuur en soep in
mijn haar, dat werk."
 
Wat  niemand  zich denk ik goed voor kan stellen als  ie het niet kent: bij dit soort medicijnen is het niet mogelijk na te denken.Als ik iets wil benoemen heet het ding of doe ik een zwaai waardoor ik het een soort van aanwijs. En dan vergeet ik nog 1000 dingen. Kookplaten uitzetten, thee bij het hete water doen, alles. Plus mijn motoriek was nogal spastisch, rosbief op de keukenmuur en soep in mijn haar, dat werk.
 
Je voelt je een soort van opgesloten in je eigen lichaam, want communiceren is zo moeilijk.en praten en typen te vermoeiend. Gisterenavond laat had ik voor het eerst het gevoel dat ik weer kon communiceren, vragen begreep, zinnen kon formuleren. Ik kan niet zeggen hoe blij ik was.
Mijn tandvlees is ook gevoelig( gevoeliger, mijn tandvlees is al jaren een zooitje door mn medicijnen), ik heb geen trek en ik leef de hele dag in een roes.
 
 
"Jullie worden na griep eigenlijk weer best, ik
alleen maar beter "

 
Nu ik weer een gesprek kan voeren heb ik wel de hoop dat ik weer snel kan werken.  Ik heb zo 'n zin om weer normaal te lijken. Maar ik kan het me niet veroorloven te snel te gaan werken. Want als ik weer iets op pik kunnen ze  niet anders dan me een zwaardere dosis geven van wat ik afgelopen week heb gekregen. Dus ik hoop me zondag  weer de oude te voelen en maandag vol  vertrouwen en zonder kuch en slijm naar mijn werk te gaan.
 
Griep is enorm vervelend weet ik van vroeger, maar je weet dat het overgaat. Als ik in een slechtere periode zit betekent het niet dat ik erna "beter"wordt zoals jullie gezonde mensen dat noemen. Jullie worden na griep eigenlijk weer  best en ik alleen maar beter. Dat geeft ziek zijn toch een andere lading.

"Als je iets wil weten: Vraag maar raak."

Ik probeer op Twitter en Facebook niet te klagerig over te komen, ik weet dat bijna niemand  zonder astma de verstrekkende gevolgen ervan ziet. En heel logisch ook. 
En ik hoef ook niet zielig gevonden te worden. (Ok, je mag me wel zielig vinden als je daardoor twee dozen macarons voor me gaat kopen zoals mijn mama, of hele lekkere soep voor me maakt zoals Mick. Of boodschappen voor me haalt en lieve kaartjes voor mijn deur legt zoals mijn buurvrouw.)  Mijn goede dagen zijn zoveel leuker dan die van menig ander omdat die de waarde er niet van ziet. En ik heb dankzij mijn Xolair heel veel goede dagen. Maar begrip is wel fijn, of in ieder geval het idee dat mensen geïnformeerd zijn.
 
Maar voor de geïnteresseerden en mensen die in hetzelfde schuitje zitten, googlend naar informatie: asjeblieft. Als je iets wil weten: vraag maar raak.

 
Het goede nieuws!
 
Momenteel ben ik alleen nog maar doodmoe, met een kuchje en vastzittend slijm. Nog afwezig in mijn hoofd en met spierpijn, maar het is veel erger geweest. Ik blijf de komende dagen extreem rustig aan doen en hoop volgende week weer blij en energiek te zijn. Vanmiddag krijg ik mijn xolair waar ik zomaar de hele avond ziek van kan zijn. Maar wat net zo goed een stoot extra energie kan geven om me door deze week heen te trekken.

Vraag wat je wil weten, onthou mijn verhaal als je iemand tegenkomt die niet tegen je rook, parfum of bepaald eten kan en weet dat je astma niet kan zien.
 
Ik ga vandaag de strijd weer aan om als pruhtje 3.0 terug te komen!
 

Reacties

wathebikaanvandaag op 24-09-2010 10:24
wat moet je toch veel doorstaan. Heel veel sterkte. Ik ben zelf niet zo van de alternatieve oplossingen, maar ik weet een hele goede magnetiseur. Ik zal het nummer eens opzoeken. Die man is heel bijzonder en heeft al veel mensen geholpen. Een beetje verlichting kan nooit kwaad
Des op 24-09-2010 14:56
jeetje Fleur, als ik dit zo lees, dat wist ik allemaal niet hoor. Ja, ik wist wel dat je zware astma had, en dat je zo een paar dagen ziek thuis kunt blijven alleen maar omdat er een kat bij je in de buurt komt, of iemand met te zware parfum. Maar als ik dit zo lees, je evenwicht verliezen, sommige dingen vergeten, je motoriek wat niet helemaal klopt, lijkt me echt zwaar klote. Ik vind dat je daar best wel wat meer over mag klagen op Twitter hoor :P (maar ik begrijp dat je dat niet doet).
 
Als ik het zo lees kun je dus helemaal niets doen als je je zo ziek en belabberd voelt. Vraag ik me af: wat doe je dan wel? Gewoon echt plat op bed? Of zijn er toch wat dingetjes wat je dan nog lukt om te doen?
Pruh op 24-09-2010 17:01
@pluus O heel graag, ben ik wel benieuwd naar.
 
@Des Vergeten en motoriek hoort wel echt bij mijn astma, maar evenwicht en een aantal andere dingen komt echt van de medicijnen.

Het voordeel van in een roes verkeren is dat de dag heel snel voorbij gaat en dat je zo een half uur naar een takje kan staren hahaha.
Ik heb veel geijsbeerd omdat ik  me niet zo kon concentreren. O de bank liggen, slapen, tv gekeken, getwitterd en gefacebooked, langs logs gezapped, theegedronken.En sinds dinsdag ook steeds eventjes buiten gelopen.Maar vooral veel op de bank gehangen.


Eva op 24-09-2010 18:13
Oh bah wat naar. Geen idee dat je je zo naar voelde. Gelukkig zit je in een soort roes want anders lijkt het me echt verschrikkelijk, als je de hele dag niks kunt doen! beterschap! Reageer meer op mijn mailtje als je je weer kiplekker voelt! :)
Birgit Maaskant op 24-09-2010 21:50
Cola tegen benauwdheid, en ik maar denken dat ik gek was! Het werkt dus toch?
pruh op 25-09-2010 21:18
@Eva: ga ik doen!
Ben benieuwd of je al iets van je opleiding hebt gehoord.:)

@birgit Het werkt geweldig. Redbull ook en koffie.

Birgit Maaskant op 25-09-2010 22:32
Ja van koffie wist ik,  zit net als in cola ook cafeïnne in, alleen bij cola begon ik het al te merken als ik mijn neus boven het glas hield.
 
Redbull drink ik niet meer.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën

-----------------------------------------------------
Wie ben ik?
 
Oprichtster en Eigenaresse van Air magazine en Pruh.
Docente.


 
-------------------------------------------------------
 
Mijn bedrijf Air is een online lifestyle magazine.
 
 
 
-------------------------------------------------------
 
Mijn bedrijf Pruh draait om mijn allerliefste Pruh en haar vriendje Egel.
 
 
 
----------------------------------------------------

Wil je meer informatie over mijn werk of heb je een coole link, prachtig werk of een andere tip mail me dan op info@pruh.nl 
 
Wordt lid van de

 







 

 
 
 
----------------------------------------------------

Mijn liefste, mijn fotograaf, vormgever en inspirator vind je hier.
 

 

 
Bekijk ook deze sites eens:
 
 

 

 

 



Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl