pruh.punt.nl
Aan de drukte van het lesgeven moet ik nog wennen, orde houden kost me erg veel moeite, ik ben er nog lang niet. Maar ik voel me al veel beter en werk gelukkig weer.
Wel heb ik mezelf beloofd het deze week rustig aan te doen.
Vanavond betekent dat  wat dingen aanpassen op de Air site(die heeel mooi is en cool en zo 2011) enTrinny and Susannah kijken op de bank met een hele grote pot groene thee :)
Lees meer...   (3 reacties)
Ik ben hier al eventjes niet meer geweest. Misschien was je in de veronderstelling dat ik met Air bezig was, maar nee. Gelukkig heb ik een geweldig team dat ondertussen doorwerkt.
 
 
Al tijdens de tweede schoolweek merkte ik dat ik mijn draai niet kon vinden. Alles kostte moeite, mijn hele week ging weer alleen maar om mijn werk. In het weekend uitrusten, eventjes naar de markt en verder op de bank met een film. Door de weeks uitslapen en na het lesgeven een tukje doen. Allemaal alleen maar om die 16 uur die ik lesgeef vol te houden.
 
" En toen begon het pas echt"
 
Ik merkte dat ik minder en minder deed op mijn werk en in mijn eigen tijd. Als mijn astma opspeelt heb ik dat vaker en het kan een hele tijd duren. Na weken vermoeidheid, achter mezelf aanlopen, spierpijn, kraken en sporten, zoutwater en stomen, rusten en de spanning van een dichtgeknepen keel besloot ik dat het genoeg was en ging ik naar de huisarts. Ik kreeg prednison en antibiotica naast mijn reguliere medicijnen. En toen begon het pas echt. De vorige keer dat ik prednison kreeg  ging ik enthousiast rondjes om mijn huis rennen, maar dit keer werd ik er niet zo vrolijk van. Ik kreeg wel gelijk lucht.


 
"Je wilt gewoon niet gaan slapen als je
keel dichtknijpt "

‘s Avonds was ik nogal onrustig, mijn longen en hart leken rondjes te racen. De volgende ochtend werd ik helemaal gelukkig wakker, uitgerust ook. Maar toen had ik mijn antibiotica nog niet genomen. Dat deed ik vlak na het ontbijt en de man met de hamer kam meteen. Sindsdien heb ik een hele lijst aan ellende gehad. Als ik gegeten heb krijg ik het benauwd, waarschijnlijk omdat mijn buik zo vol zit door al het vocht dat ik vasthoudt.

Omdat ademhalen zoveel moeite kost gaan mijn hulp ademhalingsspieren pijn en doen en verkrampen omdat ze zo hard moeten werken. Met als resultaat dat alles, van enkel tot hoofd pijn doet. Hoofdpijn, rugpijn, mijn billen, armen, aangezichts spieren, alles.Vooral als ik op de bank lig gaan mijn nekspieren zo spannen dat mijn keel een beetje dichtgaat. Hoe later op de dag, hoe meer ie knijpt. Behalve dat het naar voelt vind ik het ook wel een beetje eng. Je wilt gewoon niet gaan slapen als je keel dichtknijpt, vooral als je tijdens je valslaap even stopt met ademen en van je eigen luchthappen, met sound effects, wakker wordt.
 
"opgesloten in je eigen lichaam' 
 
 
Wat altijd helpt: cola drinken tegen benauwdheid,  slapen tegen een paars en gloeiend hoofd en geheugenverlies en douchen voor lucht en tegen spierpijn. Maar al deze middeltjes deden gewoonweg niks!
 
Maandag heb ik acupunctuur gehad en gisteren heb ik onder begeleiding van mijn fysio een soort van gefitnessed, sindsdien zit alles ietsje losser, waardoor ik makkelijker in slaap kom, maar mn spieren blijven pijn doen. Mijn spieren zijn  anderzijds heel slap, ik verlies snel mijn evenwicht.
 
Als mijn astma opspeelt of ik dit soort medicijnen slik is mijn hoofd paars en gloeiend, maar mijn handen zijn ijskoud en niets kan dat veranderen. Het lijkt op wat mensen met griep hebben, alleen heb ik het al snel, als ik me teveel heb ingespannen bijvoorbeeld.
 
"rosbief op de keukenmuur en soep in
mijn haar, dat werk."
 
Wat  niemand  zich denk ik goed voor kan stellen als  ie het niet kent: bij dit soort medicijnen is het niet mogelijk na te denken.Als ik iets wil benoemen heet het ding of doe ik een zwaai waardoor ik het een soort van aanwijs. En dan vergeet ik nog 1000 dingen. Kookplaten uitzetten, thee bij het hete water doen, alles. Plus mijn motoriek was nogal spastisch, rosbief op de keukenmuur en soep in mijn haar, dat werk.
 
Je voelt je een soort van opgesloten in je eigen lichaam, want communiceren is zo moeilijk.en praten en typen te vermoeiend. Gisterenavond laat had ik voor het eerst het gevoel dat ik weer kon communiceren, vragen begreep, zinnen kon formuleren. Ik kan niet zeggen hoe blij ik was.
Mijn tandvlees is ook gevoelig( gevoeliger, mijn tandvlees is al jaren een zooitje door mn medicijnen), ik heb geen trek en ik leef de hele dag in een roes.
 
 
"Jullie worden na griep eigenlijk weer best, ik
alleen maar beter "

 
Nu ik weer een gesprek kan voeren heb ik wel de hoop dat ik weer snel kan werken.  Ik heb zo 'n zin om weer normaal te lijken. Maar ik kan het me niet veroorloven te snel te gaan werken. Want als ik weer iets op pik kunnen ze  niet anders dan me een zwaardere dosis geven van wat ik afgelopen week heb gekregen. Dus ik hoop me zondag  weer de oude te voelen en maandag vol  vertrouwen en zonder kuch en slijm naar mijn werk te gaan.
 
Griep is enorm vervelend weet ik van vroeger, maar je weet dat het overgaat. Als ik in een slechtere periode zit betekent het niet dat ik erna "beter"wordt zoals jullie gezonde mensen dat noemen. Jullie worden na griep eigenlijk weer  best en ik alleen maar beter. Dat geeft ziek zijn toch een andere lading.

"Als je iets wil weten: Vraag maar raak."

Ik probeer op Twitter en Facebook niet te klagerig over te komen, ik weet dat bijna niemand  zonder astma de verstrekkende gevolgen ervan ziet. En heel logisch ook. 
En ik hoef ook niet zielig gevonden te worden. (Ok, je mag me wel zielig vinden als je daardoor twee dozen macarons voor me gaat kopen zoals mijn mama, of hele lekkere soep voor me maakt zoals Mick. Of boodschappen voor me haalt en lieve kaartjes voor mijn deur legt zoals mijn buurvrouw.)  Mijn goede dagen zijn zoveel leuker dan die van menig ander omdat die de waarde er niet van ziet. En ik heb dankzij mijn Xolair heel veel goede dagen. Maar begrip is wel fijn, of in ieder geval het idee dat mensen geïnformeerd zijn.
 
Maar voor de geïnteresseerden en mensen die in hetzelfde schuitje zitten, googlend naar informatie: asjeblieft. Als je iets wil weten: vraag maar raak.

 
Het goede nieuws!
 
Momenteel ben ik alleen nog maar doodmoe, met een kuchje en vastzittend slijm. Nog afwezig in mijn hoofd en met spierpijn, maar het is veel erger geweest. Ik blijf de komende dagen extreem rustig aan doen en hoop volgende week weer blij en energiek te zijn. Vanmiddag krijg ik mijn xolair waar ik zomaar de hele avond ziek van kan zijn. Maar wat net zo goed een stoot extra energie kan geven om me door deze week heen te trekken.

Vraag wat je wil weten, onthou mijn verhaal als je iemand tegenkomt die niet tegen je rook, parfum of bepaald eten kan en weet dat je astma niet kan zien.
 
Ik ga vandaag de strijd weer aan om als pruhtje 3.0 terug te komen!
 

Lees meer...   (7 reacties)
Voor mijn gevoel loop ik al maanden achter mezelf aan te rennen. Dat ging een tijd goed, want ik voelde me best ok. Zelfs toen ik anderhalve week geleden mezelf tegen een klein burnoutje aan voelde hobbelen ging het nog best. Maar toen kwam de hooikoorts alles in de war schoppen. Pijn in mijn longen, spierpijn, een slapende arm, slapend been, oren/ ogen/ puntje van mijn neus...Ja echt. Een opgezette keel, dikke tong. En zo moe en afwezig. Ondanks min 10 uur nachtrust.
 
 

Ik wil dus een nieuwe telefoon, een met goede agendafuncties zodat  mijn zeefachtige allergiebrein niet zoveel hoeft te onthouden.Een nokia e 72 of een blackberry of de LG GW620. Maar ik kan mijn aandacht niet bij de reviews en filmpjes houden vanwege de (berken)pollen.

Vrijdag en zaterdag heb ik rustig aan gedaan en gisteren heb ik nog minder gedaan.  Vandaag voel ik me zowaar mens. Met hooikoortsklachten, dat wel. Maar ik geloof dat als het even gaat regenen ik een topdag kan hebben.
Lees meer...
Ooit heeft een chemische fabriek bedacht dat chemicaliën pas verkocht worden als ze gekoppeld worden aan sex en succes. En het is ze gelukt hoor. Want  parfum, zo is het idee, maakt je aantrekkelijker. Maar parfum is niet goed voor je, zoals veel mensen geloven. Sterker nog, het is slecht.
 
 
Tijd voor wat feitjes

"In Canada, 15-20% of the population have some kind of breathing problem, such as asthma. Asthma, emphysema, bronchitis, and allergies can all be adversely affected by the chemicals found in scented products. Scents, perfumes, and fragrances are being found in an ever-widening variety of products, including personal care products, cosmetics, household cleaners, drugs, and even foods.

More than 80% of the chemical ingredients in these products have never been tested to see if they are poisonous to humans. Some have been tested only minimally. Out of these many chemicals, a few are considered hazardous waste by the U.S. Environmental Protection Agency (EPA)."
 
"The harmful contents of second hand smoke are now widely acknowledged for what they are: a danger to everyone's health... Air fresheners are meant to replace 'bad' smells with 'good' ones. The irony is that, like cigarette smoke, virtually all scented products are 'bad'. "
 
 
 
Dagelijkse ellende
 
Ik heb pas een paar vrouwen ontmoet die snappen dat parfum, want daar heb ik het over, schadelijk is voor mijn lichaam. Mijn ogen gaan ervan tranen, mijn huid gaat branden, mijn longen vernauwen zich en ik krijg er hoofdpijn van. En als ik om die reden mensen vraag of ze misschien volgende keer geen parfum willen dragen, dan zijn ze verbaasd. Ze zeggen dat hun luchtje niet zo sterk ruikt. Maar het gaat niet om ruiken, het gaat om de stofjes.
 
Als ik het de keer erna weer vraag zeggen ze dat ze echt maar een beetje op hebben. En de keer erna voelen ze zich in de hoek gezet omdat ik doe alsof ze stinken. Maar ik had al uitgelegd wat het bij mij precies teweeg brengt en gevraagd het niet te doen.
 
Of, als ik bij ze wegloop of, in het geval van mijn leerlingen, ze buiten mijn lokaal zet, voelen ze zich buitengesloten. Maar ik loop elke dag wel een keer of tien weg bij mensen vanwege hun parfum. Ik hou ergens anders pauze en kies het buitenste tafeltje in een restaurant.
 
Wat is er toch aan de hand ? Waarom kunnen mensen zo beledigd zijn om zoiets doms? Ik ben echt niet de enige die last heeft.
 
"The research branch of the National Academy of Sciences estimates that “15% of the populationexperiences hypersensitivity to chemicals.” Hypersensitivity is an over-reaction by the body to something in its surroundings. "

Waar komt toch die liefde voor parfum vandaan? Waarom is in deze tijd van biologisch vlees , zuinige auto’s en onbespoten groenten niemand nog na gaan denken over alle geurstoffen en andere chemische middelen die in parfum en make up zit?
 
 
Fragrance free zone

In sommige landen, zoals Canada is men zich al langer bewust van het leed dat parfum met zich meebrengt. Daar hebben ze fragrance free zones.

"Fragrance Free zones and buildings are areas where people are prohibited from wearing or using any product that contains a scent. The list of banned items includes cologne, aftershave, air fresheners, incense, and anything else designed to produce an odour, even if the odour the product produces is marketed as a 'good' one. Also banned are a wide range of products whose primary purpose is not to produce a scent but that are sold in scented versions. Examples of such items include: hair-spray, laundry and hand soap, hand lotions, fabric softener, shampoo and conditioners, make-up, cleaning products, and many, many more."
 
 
Meer informatie vind je o.a  op  scentaware.com
Lees meer...   (13 reacties)
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar bij mij beginnen de pollen al op te spelen. Het heeft gelukkig een tijd gevroren, daardoor is de ellende wat uitgesteld. Maar kan ik echt mijn bed bijna niet uit komen!
 
 
 
foto: Urbandesignphotography
Lees meer...   (2 reacties)
He, er is weer een winkel en lunchplekje ontoegankelijk.
 
The Sting is mijn lievelingswinkel als het gaat om blouses en vesten. Maar een of ander marketingbrain heeft bedacht dat het voor de geurbeleving (Ja zo zei de filiaalleider het echt! ) leuk is om parfum in het luchtverversingssysteem te stoppen.
 

Gisteren kwam ik nietsvermoedend The Sting in Den Haag binnen voor de zomercollectie en een lekker kopje thee in de mooie lunchroom boven, begonnen mijn longen raar te doen. En ik wist het meteen.
Ik vroeg het aan een medewerkster, maar die rook natuurlijk niks. Ze keek me alleen raar aan. Toen renden we maar gelijk door naar boven voor onze thee, winkelen kon toch niet. Daar kwam ik de geurbelevingsman tegen die zei dat veel mensen het wel lekker vinden.Yeah right. Ik heb wel verteld dat ik er niet meer kom.Gelukkig heeft alleen The Sting Den Haag die pilot, ik zal ze binnenkort eens een brief sturen.
 
Toch maar een kop thee genomen, maar ik zat niet zo op mijn gemak. Twee keer ventolin genomen en weer besloten dat er echt een eind aan de onwetendheid t.o.v. astma moet komen.Gelukkig hebben we heerlijk bij Deluca gegeten die avond en heel veel mooie spullen gekocht,het was ook een hele gezellige dag.
 
Maar The Sting, daar kom ik dus niet meer.
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Het is gek hoezeer ik de laatste tijd besef dat ik chronisch ziek ben.
Echt ziek. En hoeveel vertrouwen ik heb in een betere gezondheid en in de toekomst.




Lees meer...   (6 reacties)
Maandag heb ik een intake met mijn coach. Jaja, ik krijg een coach, een fitness coach welteverstaan. Ik kwam er pas achter dat  hier een speciaal copd programma  loopt. Ik heb dan wel geen copd, maar ik kan verder nergens terecht. Dit zal de enige groep zijn die het snapt dat ze geen ruikende deo of parfum op mogen en die ook graag met de ramen open sporten.
 
Mijn zuurstofopname wordt tijdens het sporten in de gaten gehouden en er zijn speciale begeleiders aanwezig die een KNGF licensie hebben. Dus ik kan eindelijk weer lekker gaan bewegen, mijn abominabele conditie verbeteren. En ik hoef niet steeds uit te leggen wat ik heb hoop ik. Ik heb er zin in! En als het goed is wordt het nog allemaal vergoed ook! Weer een stapje dichterbij een soort normaal leven dat bij mijn leeftijd past.

Lees meer...
Gisteren moest ik mijn Xolair halen en had ik een gesprek met de allergologe. Omdat ik op de hoogste dosis zit qua medicijnen gaan we proberen af te bouwen om te kijken in hoeverre de Xolair zijn werk doet. Mijn serevent (die groene) hoef ik nog maar 1x per dag in te nemen en mijn xyzal (de antihistaminepil die ik 's morgens inneem.) laat ik helemaal staan. Ik kijk even aan hoe het gaat, als ik mijn medicijnen weer wil gebruiken kan dat gewoon. Wat er gaat gebeuren weet ik niet, maar ik ben benieuwd.

Na mijn injecties was ik zoals vaker een wrak, ik ben op de bank gaan liggen met een dekentje, Mick heeft heerlijk voor me gekookt, me wakker gemaakt toen we gingen eten en verder heb ik weinig van de avond meegekregen. Maar, ik ben nu wel zo fit als wat!

Lees meer...
Damn, wat ben ik het zat. Het is echt ongelofelijk hoe dom mensen kunnen zijn. Het begon de dag na de vakantie. We hadden de hele dag scholing, met alle collega’s in een lokaal. Dat betekent voor mij veel koffie drinken, een raam open zetten, naast het raam gaan zitten met mijn tafel en in de pauze bij het raam zitten of in een andere ruimte. De ramen stonden nog geen minuut op een kier of de eerst kwam al binnen, klagend over de kou. Ik heb vriendelijk gezegd dat je met mij weet dat je met een open raam zit.
 
Na een kwartier viel ik bijna in slaap, deed een raam verder open en ging buiten de kring in mijn eentje bij het raam zitten. Het is een soort symbolisch uit de groep stappen waarbij je ook nog in de kou zit en de spreker niet kunt zien. Weer vonden collega’s het nodig er iets van te zeggen. Helaas hadden afgezien van reguliere vijf stinkbommen meerdere collega’s parfum op dus ik had echt ademnood. Na een half uur ben ik even gaan luchten in de sneeuw. Toen ik na een half uur op adem gekomen was en het lokaal weer betrad kwam ik erachter dat mijn collega alle ramen dicht had gedaan. Jezus, zo wordt het nooit wat op school. In de pauzes zat ik in mijn eentje buiten. Hoeveel moeite is het nou om eens in de week alleen even gedag te komen zeggen!

Mijn werk was weer begonnen en ik had al zo ’n tegenzin dat ik het liefst meteen ontslag zou nemen. Gelukkig lopen mijn lessen gesmeerd, zijn de kinderen leuk en begin ik vaak na een pauze, dus hoef ik ook niet alleen te zitten. Na twee dagen ging ik alweer fluitend naar mijn werk. Maar ergernissen bouwen op.

Vandaag ging ik aan mijn nieuwe rokje werken op de snijschool en een van de vrouwen had zoals altijd parfum op. Ze is aardig,  kent me nog niet zo lang, dus ach. Ik zeg er wat van en laat haar verder. De docente stelde me voor in mijn eentje in het andere lokaal te gaan zitten. No way, ik ga niet weer in quarantaine!De parfumbom stelde voor om anders zelf in het andere lokaal te gaan werken. En wat zei de andere vrouw:" Aaah, da ’s toch zielig." “Flikker toch op, zielig. Moet ik dan weg? Ik moet altijd wijken voor mensen die per sé parfum dragen, ik zit elke pauze alleen. Een ander kan ook wel eens meewerken.”Ooo, ik had zo’n zin om haar te slaan.

Echt, een dezer dagen ga ik zo uit mijn dak tegen iemand! Het is zo vervelend om steeds alleen te moeten zitten, om nooit bij vrienden langs te kunnen omdat ze allemaal zo’n kutkat hebben, om op een netwerkborrel steeds weg te moeten glippen om de pafum wolken te omzeilen, om eten terug te moeten sturen omdat er toch kruiden op mijn zalm zitten en om  zo vaak niet aan dingen toe te komen omdat ik te moe ben, ik heb al weer twee weken zo’n rood gloeihoofd.
 
Ik heb me heilig voorgenomen op de volgende verjaardag gewoon weg te lopen als het benauwd is en mijn werkomgeving in het geheim naar mijn hand te gaan zetten. Hoe dat krijg je over een paar maanden te horen.
Lees meer...   (3 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën

-----------------------------------------------------
Wie ben ik?
 
Oprichtster en Eigenaresse van Air magazine en Pruh.
Docente.


 
-------------------------------------------------------
 
Mijn bedrijf Air is een online lifestyle magazine.
 
 
 
-------------------------------------------------------
 
Mijn bedrijf Pruh draait om mijn allerliefste Pruh en haar vriendje Egel.
 
 
 
----------------------------------------------------

Wil je meer informatie over mijn werk of heb je een coole link, prachtig werk of een andere tip mail me dan op info@pruh.nl 
 
Wordt lid van de

 







 

 
 
 
----------------------------------------------------

Mijn liefste, mijn fotograaf, vormgever en inspirator vind je hier.
 

 

 
Bekijk ook deze sites eens:
 
 

 

 

 



Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl